jb 1 kampioen.jpg

“Die Blauwe Lullo’s”

-Alkmaar- In navolging van de dames van Alvoco, die enkele jaren eerder de grondlegger waren geweest voor het binnenhalen van geld door deel te nemen aan de Fietssponsortocht van de Rabobank, besloten de mannen van Heren 2 het imaginaire stokje van hen over te nemen. Uiteraard ontbraken er enkele gevestigde namen in de uiteindelijke fietsselectie, wegens tal van redenen, maar er konden gelukkig toch nog drie atleten gevonden worden om het maximale bedrag van €300 binnen te halen, te weten Voorzitter Steek, de Tuinman sr. en de enige echte Griekse Plopvis. De fietstocht wordt een waar avontuur met suïcidale bejaarden, bijna volledig overreden voorzitters en appel- en slagroomtaarten onder een warme zon.
Er werd besloten te verzamelen bij huize Jokertje om vandaar gezamenlijk te vertrekken richting het startpunt. Dit geeft Jokertje de kans om rustig te ontbijten terwijl de benodigde epo via een infuus de aderen binnendruppelt. Nadat Jokertje jr. zorgvuldig alle deelnemers heeft opgemerkt, wordt er even gevreesd dat de luitenant-admiraal-generaal in spé richting Duinrell is gevaren met als gevolg dat de tienkoppige selectie een kop tekort zou komen. Op het moment dat het Alvoco-peloton richting het startpunt vertrekt, verschijnt aan de rechterhorizon plots de de luitenant-admiraal-generaal in spé, zodat het negental toch nog gepromoveerd wordt tot het gewenste tiental.

Om klokslag 9:41:52, nadat de heren door de Cycloop - die de Grote Roerganger speelt - zijn aangemeld bij de organisatie, vertrekken ze in volledig blauw ornaat op zoek naar geld en glorie. Na enkele seconden valt direct op dat het tempo erg laag ligt. Dit komt doordat vele non-fysieke sporters, zoals bridge-, brei-, praat-, en paardenclubs, zich ook hebben aangemeld, waardoor de blauwe brigade van Alvoco besluit om direct een demarrage in te zetten om zo het gepeupel achter zich te laten. Dit blijkt een meesterzet te zijn, want in een mum van tijd is het grote peloton al op flinke achterstand gezet en kan er op een enigszins acceptabel tempo gereden worden. Maar bij de grens met Sint Pancras blijkt dat de douane van Sint Pancras een fuik heeft neergezet om zo iedereen te dwingen tot afstappen. Hierdoor raakt Alvoco zijn momentum kwijt en moet het samen met duizenden bejaarden stapvoets de grens over. Wanneer men door de fuik heen is, besluit een voorop liggende bolletjesslikkende bejaarde het hazenpad te kiezen om zo aan een lichaamsholtenonderzoek te ontsnappen. Maar bij het linksaf slaan op de Benedenweg rijdt ze op maniakale wijze haar dood tegemoet wanneer een bestelbusje recht op haar af komt rijden. Uiteindelijk hoeft het forensisch onderzoeksteam net niet opgeroepen te worden om haar lichaam van het busje af te schrapen, want een botsing wordt ternauwernood vermeden.

Even later moeten de mannen even halt houden om de gesubsidieerde Griek terug te laten komen. Weer even later moet in Heerhugowaard hetzelfde gebeuren omdat de Olifant en consorten vast zijn komen te zitten in het struikgewas. Hierdoor zien alle eerder zorgvuldig ingehaalde bejaarden de kans om de heren in te halen, zodat de Alvocoianen weer vanaf nul moeten beginnen. Pas bij de Westtangent-kruising zien de mannen kans een inhaalslag te slaan. Onder de bezielende leiding van de Grote Kale Leider (voorzitter Steek) wordt besloten de kruising enigszins af te snijden. Dit briljante idee wordt tevens bijna het laatste idee van de voorzitter wanneer hij bijna volledig wordt overreden en overleden door een gretige automobilist. Gelukkig komt de auto snelheid tekort om het tiental te decimeren, anders had dit als vreselijk gevolg gehad dat er €30 minder verdiend zou worden.
Bij de eerste stempelpost worden de mannen begroet door een oude bekende. Het blijkt oud-trainer Rob te zijn, die de vervaarlijke stuurmanskunsten van de Grote Kale Leider vol afschuw aanschouwd had. Nadat Jip & Janneke de tien stempels hebben opgehaald, wordt de leiding gegeven aan Plopvis die zoals een goed Griek betaamt een sluiproute weet om zo het juk af te werpen en de massa te omzeilen.

Bij de tweede stempelpost bij de Ringvaart van Heerhugowaard moet de blauwe delegatie opnieuw het grote peloton voorbij zien te komen. Door nauwkeurig te manoeuvreren door het struikgewas kan de hele meute in één tijd voorbijgereden worden, waarop de mannen liefkozend tot ‘die blauwe lullo’s’ gedoopt worden.

Precies om 11:45 uur komen de Alvocoianen op glorieuze wijze over de finish in een mooie tijd van 1 uur 44 minuten en 17 seconden en worden gehuldigd door een klein dozijn rondemissen. Doordat er uiteindelijk niemand is overreden of overleden kan penningmeester Jokertje 300 euro bijgeschreven zien worden op de rekening.

Na afloop wordt er nageborreld in de tuin van huize Jokertje onder het genot van een kopje koffie en welverdiende appel- en slagroomtaart. Voorzitter Steek onthult dat de tocht hem ontzettend mee is gevallen. Daar waar hij vooraf nog stiekem uitkeek naar een ritje aan boord van de traumahelikopter, blijkt hij achteraf zelfs nog elektriciteit over te hebben. Wanneer de Cycloop een verhaal uit de oude doos oprakelt en vertelt over de fluwelen revolutie die hij samen met de Steek en de Tuinman enkele jaren geleden bekokstoofd had om een coup te plegen en de toenmalige voorzitter, die Griekse begrotingen gemaakt had, tot val te brengen, is het duidelijk dat het opnieuw een succesvolle dag is geweest. Zelfs zonder bitterballen.
De volledig afgelegde route is hier te zien: http://connect.garmin.com/activity/324511723