CMV 4 voor het eerst in actie

Met zijn zessen gingen we richting Warmenhuizen. De thuishal van Dinto. Stiekem waren we allemaal best een beetje zenuwachtig, maar we hadden er heel erg veel zin in. Het team dat vandaag de punten moest gaan binnen halen bestond uit Wietske, Kee, Fenna, Sterre, Thijs en Sjules. Floor was er helaas niet bij vandaag, maar over twee weken is ook zij te bewonderen in het team CMV Alvoco 4. We hadden allemaal ons Alvoco tenue aan en zagen er prachtig uit. Gerard Witte heeft meteen een team foto van ons gemaakt. Deze is inmiddels te bewonderen op de website.

 

Voordat de wedstrijden begonnen hebben we ons eerst warm gelopen door achter elkaar aan te rennen. Het was heel koud in de hal, dus dat was wel even nodig. Toen was het moment daar. Onze eerste wedstrijd tegen Relay 7 ging beginnen. We hadden in het begin best moeite met het door- draai systeem. Bij elke bal die over het net gaat moesten we een plaatsje doordraaien. Dit zat nog niet echt in óns systeem. Onze coach riep bij elke bal die over het net ging “DRAAIEN”. Dit deden we dan ook braaf. Hetzij naar de juiste plek, hetzij naar de verkeerde plek, hetzij draaien om de eigen as. Hierdoor ontstond een gezellige chaos. Gelukkig namen de tegenstanders en hun coaches het sportief op daar ze wisten dat het onze eerste wedstrijd was. Ondanks dit alles hadden we er ontzettend veel plezier in en pakten we zowaar een puntje. Dat de tegenpartij 5 punten bij elkaar sprokkelde mocht de pret niet drukken.

 

Na deze onwennige start mochten we even rusten in de kantine. We zaten overigens nog vol met adrenaline, dus van rust was weinig sprake. De kantine werd nog net niet afgebroken; ook hier ging de warming-up gewoon door. Kee stond te popelen om weer te beginnen, want om de 2 minuten kwam ze bij haar vader vragen of we toch echt niet weer de hal in moesten om de volgende wedstrijd te spelen. Thijs pakte wel zijn rust door rustig wat suikerklontjes te stapelen. Deze zen techniek werkte wonderwel aanstekelijk op de rest van het team, want voor we het wisten werd de piramide van Cheops nagebouwd. De teleurstelling was dan ook groot dat de ouders niet hun derde kopje koffie bestelden met bijbehorende suikerklontjes.

 

De teleurstelling was van korte duur, want de volgende wedstrijd moest worden gespeeld. De tegenstander was Ardea 8. We vertrokken veel beter uit de startblokken. Het draaien hadden we iets beter onder controle en daardoor konden we ons iets beter concentreren op het volleybal spel. Het resultaat was er ook naar. 3-3 was de einduitslag. Veel tijd om het te vieren hadden we niet, want er stonden nog twee loodzware wedstrijden op het programma tegen Dinto 15 en Dinto 16.

Er was duidelijk te zien dat deze twee teams al iets langer bezig zijn met het volleybalspelletje. De teams waren heel bekeken en legden de balletjes precies neer waar wij niet stonden en waar we wel stonden, maar doordat de coach “DRAAIEN” riep wij net van die positie waren vertrokken. Onze service liep best wel goed alleen waren de velden te kort. Karen, wat geef je Wietske te eten? Wat een kracht! Twee keer werd een 6-0 verlies op het telbord getoverd. Het mocht de pret niet drukken, we liepen met opgeheven hoofd het veld af.

 

Moe maar voldaan gingen we weer huiswaarts. Een ervaring rijker en met een hele trotse coach.